‘મમ્મી, આ શું થઈ ગયું તને? કન્જક્ટિવાઈટીસ થયો છે? તારી આંખો કેમ ઝીણી થઈ ગઈ છે? પ્લીઝ, તું ગોગલ્સ પહેરી લે જલ્દી.’
‘ખબરદાર, મને ગોગલ્સ પહેરવાનું કહ્યું છે તો. મારી આંખો ઝીણી દેખાય છે ને? બસ, મારે એ જ જોઈએ છે. ચીન જવાનું છે મારે. તો એમના જેવું દેખાવું જોઈએ ને?’
****
‘ઓ માઆઆ...! મમ્મીઈઈઈ... વંદો! ઝટ સાવરણી લાવ.’
‘બેટા, એને કંઈ કરતી નહીં. પકડીને આ ખોખામાં મૂકી દે.’
‘વ્હોટ?મમ્મી, તારું ઠેકાણે છે ને?’
‘અરે, બેટા! મારે ચીન જવાનું છે તો કંઈક ગીફ્ટ એ લોકો માટે લઈ જવી પડશે ને?’
****
‘ડૉક્ટર, જુઓ, મારી આંખો તો હું બાબા ભ્રમદેવના યોગાથી ચૂંચી રાખતાં શીખી ગઈ છું. બસ, તમે હવે મારું નાક ટેમ્પરરીલી ચીબું કરી આપો. મારે ચીન જવાનું છે એટલે ચીની લૂક જોઈએ છે.’
‘સ્યોર, મેડમ. લેટ મી ચેક ઈટ. (જોઈને) સોરી, મેડમ. આ શક્ય નથી તમારા માટે.’
‘ડૉક્ટર, અમારા માટે કશું અશક્ય નથી, તો તમારા માટે કેવી રીતે કશું શક્ય ન હોય?’
‘એવું નથી, મેડમ. કપાઈ ગયેલા નાકને ચીબુ કરવું અશક્ય છે.’
****
‘અલ્યા, આ ચીન એશિયામાં આવે?
‘લગભગ તો હા. કેમ? શું થયું?’
‘આપણે ત્યાંની એકે એક વસ્તુઓ માટે આપણે ‘એશિયામાં પહેલી વાર’ કે ‘એશિયામાં સૌથી મોટી’ એમ કહેલું છે. આ ચીનમાં આવ્યા પછી લાગે છે કે હવે દેશમાં જઈને એવું કહેવાનું બંધ કરવું પડશે.’
‘અરે, ડોન્ટ વરી. બી હેપ્પી. ચીનાઓને ક્યાં એની ખબર છે?’
****
‘આપણા સાંસ્કૃતિક સંબંધો તો કેટલા જૂના છે! અમારે ત્યાં વરસો પહેલાંના એક ફિલ્મી ગીતમાં પણ આ સંબંધોની વાત કહેવાઈ છે. ‘બાબુજી મૈં ચીન સે આઈ, ચીની જૈસા દિલ લાઈ, સીંગાપોર કા જોબન મેરા, શાંઘાઈ કી અંગડાઈ.’
‘ધેટ્સ ટોટલી ફેક. ઈન શાંઘાઈ, નો વન ઈઝ અલાઉડ ટુ ટેક અંગડાઈ. એન્ડ વૉટ હેઝ સીંગાપોર ટુ ડુ વીથ ચાઈના?’
‘ઓહ, એમ? સીંગાપોરનું તો ખાલી નામ જ છે. અમારો એવો કોઈ ઇરાદો નથી. તમને એવું લાગતું હોય તો એ શબ્દોય બદલાવી નાંખીશું. ઓકે, મોટાભાઈ?’
****
'આ નકશો તો આપણા દેશનો છે. અહીંથી કેમ ખરીદ્યો?'
'અરે, જો ને! આપણા દેશનો છે, પણ બે-ચાર રાજ્યો ઉડાડી દીધા છે આ બદમાશોએ. મારે બતાવવો પડશે સરજીને.'
'ડફોળ, આવા નકશા તો આપણે ત્યાં જોઈએ એટલા મળે છે. તું કહે એ રાજ્ય એમાં ઉડાડેલું હોય! અહીંથી યુઆન ખર્ચીને લેવાતા હશે?'
(વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી 2015માં ચીનની પહેલવહેલી મુલાકાતે જવાના હતા એ સમયે લખાયેલું)
